ZASADA KOMPONOWANIA UBIORÓW

Nowe ujęcie ubioru kobiecego równie wyraźnie występuje we włoskich portretach kobiecych. W portrecie Ippolity Sforzy Bentivoglio (ok. 1525 r.) jako donatorki fresku malowanego przez Luiniego (Mediolan, S. Maurizio; 391) cała suknia jest podzielona na wąskie pasy wiązane małymi kokardkami, podobnie jak i szerokie rękawy. Drob­no i jednostajnie rozmieszczone szczegóły stanowią jedy­nie tylko urozmaicenie powierzchni jednolitej w barwie tkaniny i są podporządkowane całości luźnej i miękkiej sukni.  Zasada komponowania ubiorów we wczesnym okre­sie XVI w. nawiązuje w tym przykładzie do ulubionych w XV w. w Lombardii drobnych szczegółów, jak wiąza­nych na rękawach tasiemek używanych niefunkcjonalnie w ubiorach męskich i kobiecych (zob. fresk Mantegni w Mantui z portretami dworskimi).

Witaj na moim blogu w całości poświęconym modzie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących trendów w modzie i makijażu. Moda to moja pasja, dlatego chcę się nią dzielić z wami na bieżąco.